تفسیر سوره هود ۰۱ (۳۳۱)

سورة هود - مكیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
خدازده را چاره نیست
صد سال برآید و بریزد دل من    
هم بوى وصال تو دمد از گل من


اى خداى كریم مهربان، اى نامدار رهى دار نگهبان، عالم تویى باسرار بندگان، مطلع خودى بر دلهاى دوستان،
بار خداى همه بار خدایان، خداوند همه خداوندان، پیش از هر زمان و پیش از هر نشان، در ملك بى در بایست، ملكى در ذات بى هامانست، خداوندى پاك از دریافت چون، منزّه از گمان و پندار و ایدون، بیننده هر تاریك، داننده هر باریك، نزدیك‏تر از هر نزدیك، نزدیك است ببر، تا دوست از شادى شود مست، دور است بقدر تا دشمن نداند كه هست، از دوست بجنایت نبرد كه بردبار است و وفادار، از دشمن بخدمت فرهیب نگیرد كه جبّار است و كردگار، نه عدل وى را چرا پیدا، نه فضل وى را منتهى پدید، نه عدل وى را درمان، نه فضل وى را كران، عدل پیش فضل خاموش، و فضل را حلقه وصال در گوش، نبینى كه عدل نهانست و فضل پیدا، تا دشمن مغرور است و دوست شیدا،

خداوندا آرام دل غریبانى، یادگار جان عارفانى، زندگانى جان و آیین زبانى، بخود از خود ترجمانى، بحقّ‏ تو بر تو كه ما را بوصال خود رسانى.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.